قَالَ يَا آدَمُ أَنْبِئْهُمْ بِأَسْمَائِهِمْ ۖ فَلَمَّا أَنْبَأَهُمْ بِأَسْمَائِهِمْ قَالَ أَلَمْ أَقُلْ لَكُمْ إِنِّي أَعْلَمُ غَيْبَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَأَعْلَمُ مَا تُبْدُونَ وَمَا كُنْتُمْ تَكْتُمُونَ(33)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
فرمود: (اي آدم! آنان را از اسامي (و اسرار) اين موجودات آگاه کن. *) هنگامي که آنان را آگاه
کرد، خداوند فرمود: (آيا به شما نگفتم که من، غيب آسمانها و زمين را ميدانم؟! و نيز ميدانم آنچه
را شما آشکار ميکنيد، و آنچه را پنهان ميداشتيد!)
ترجمه آیت الله انصاری
[خدا] فرمود: اي آدم! فرشتگان را از نام هاي آنان خبر ده. پس هنگامي که نام هايشان را به فرشتگان خبر داد [خدا] فرمود: آيا به شما نگفتم که من يقيناً نهانِ آسمان ها و زمين را مي دانم، و به آنچه شما آشکار مي کنيد و به آنچه پنهان مي داريد، دانايم؟
ترجمه دکتر فولادوند
فرمود: «اى آدم، ايشان را از اسامى آنان خبر ده.» و چون [آدم] ايشان را از اسماءشان خبر داد، فرمود: «آيا به شما نگفتم که من نهفته آسمانها و زمين را مىدانم؛ و آنچه را آشکار مىکنيد، و آنچه را پنهان مىداشتيد مىدانم؟»
تفسیر نمونه
#30