سوره سجده آیه 16

تَتَجَافَىٰ جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَطَمَعًا وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ(16)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
پهلوهايشان از بسترها در دل شب دور ميشود (و بپا ميخيزند و رو به درگاه خدا مي آورند) و پروردگار خود را با بيم و اميد ميخوانند، و از آنچه به آنان روزي دادهايم انفاق ميکنند!
ترجمه آیت الله انصاری
[ملازم بستر استراحت و خواب نيستند، بلکه] پهلوهايشان از خوابگاه هايشان دور مي شود در حالي که همواره پروردگارشان را به علت بيم [از عذاب] و اميد [به رحمت و پاداش] مي خوانند و از آنچه آنان را روزي داده ايم، انفاق مي کنند.
ترجمه دکتر فولادوند
پهلوهايشان از خوابگاهها جدا مى‌گردد [و] پروردگارشان را از روى بيم و طمع مى‌خوانند، و از آنچه روزيشان داده‌ايم انفاق مى‌کنند.
تفسیر نمونه
#15