إِذْ هَمَّتْ طَائِفَتَانِ مِنْكُمْ أَنْ تَفْشَلَا وَاللَّهُ وَلِيُّهُمَا ۗ وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ(122)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
(و نيز به ياد آور) زماني را که دو طايفه از شما تصميم گرفتند سستي نشان دهند (و از وسط راه
بازگردند)، و خداوند پشتيبان آنها بود (و به آنها کمک کرد که از اين فکر بازگردند)، و افراد باايمان،
بايد تنها بر خدا توکل کنند!
ترجمه آیت الله انصاری
[ياد کنيد که] در آن هنگام دو گروه از شما بر آن شدند که سستي و ناتواني نشان دهند [و از جنگ منصرف شده، برگردند]، در حالي که خدا يار و ياورشان بود [لذا از اين قصد شيطاني بازشان داشت] و مؤمنان بايد فقط بر خدا توکل کنند.
ترجمه دکتر فولادوند
آن هنگام که دو گروه از شما بر آن شدند که سستى ورزند با آنکه خدا ياورشان بود. و مؤمنان بايد تنها بر خدا توکل کنند.
تفسیر نمونه
#121