وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَمَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ وَلَمْ يُصِرُّوا عَلَىٰ مَا فَعَلُوا وَهُمْ يَعْلَمُونَ(135)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
و آنها که وقتي مرتکب عمل زشتي شوند، يا به خود ستم کنند، به ياد خدا ميافتند، و براي گناهان
خود، طلب آمرزش ميکنند -و کيست جز خدا که گناهان را ببخشد؟- و بر گناه، اصرار نميورزند، با اينکه
ميدانند.
ترجمه آیت الله انصاری
و آنان که چون کار زشتي مرتکب شوند يا بر خود ستم ورزند، خدا را ياد کنند و براي گناهانشان آمرزش خواهند؛ و چه کسي جز خدا گناهان را مي آمرزد؟ و دانسته و آگاهانه بر آنچه مرتکب شده اند، پا فشاري نمي کنند؛
ترجمه دکتر فولادوند
و آنان که چون کار زشتى کنند، يا بر خود ستم روا دارند، خدا را به ياد مىآورند و براى گناهانشان آمرزش مىخواهند -و چه کسى جز خدا گناهان را مىآمرزد؟ و بر آنچه مرتکب شدهاند، با آنکه مىدانند [که گناه است]، پافشارى نمىکنند.
تفسیر نمونه
#134