وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ أَنْ تَمُوتَ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ كِتَابًا مُؤَجَّلًا ۗ وَمَنْ يُرِدْ ثَوَابَ الدُّنْيَا نُؤْتِهِ مِنْهَا وَمَنْ يُرِدْ ثَوَابَ الْآخِرَةِ نُؤْتِهِ مِنْهَا ۚ وَسَنَجْزِي الشَّاكِرِينَ(145)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
هيچکس، جز به فرمان خدا، نميميرد، سرنوشتي است تعيين شده، (بنابر اين، مرگ پيامبر يا ديگران،
يک سنت الهي است. ) هر کس پاداش دنيا را بخواهد (و در زندگي خود، در اين راه گام بردارد،) چيزي
از آن به او خواهيم داد، و هر کس پاداش آخرت را بخواهد، از آن به او ميدهيم، و بزودي سپاسگزاران
را پاداش خواهيم داد.
ترجمه آیت الله انصاری
و هيچ کس جز به مشيّت و فرمان خدا نمي ميرد. سرنوشتي است مقرّر شده و هر که پاداش دنيا را بخواهد [اندکي از آن] به او مي دهيم، و هر که خواستار پاداش آخرت باشد، او را از آن مي بخشيم؛ و يقيناً سپاس گزاران را پاداش خواهيم داد.
ترجمه دکتر فولادوند
و هيچ نفسى جز به فرمان خدا نميرد. [خداوند، مرگ را] به عنوان سرنوشتى معين [مقرر کرده است]. و هر که پاداش اين دنيا را بخواهد به او از آن مىدهيم؛ و هر که پاداش آن سراى را بخواهد از آن به او مىدهيم، و به زودى سپاسگزاران را پاداش خواهيم داد.
تفسیر نمونه
#144