وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا إِلَىٰ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ وَإِلَى الرَّسُولِ قَالُوا حَسْبُنَا مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ آبَاءَنَا ۚ أَوَلَوْ كَانَ آبَاؤُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ شَيْئًا وَلَا يَهْتَدُونَ(104)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
و هنگامي که به آنها گفته شود: (به سوي آنچه خدا نازل کرده، و به سوي پيامبر بياييد!)، ميگويند:
(آنچه از پدران خود يافتهايم، ما را بس است!)، آيا اگر پدران آنها چيزي نميدانستند، و هدايت نيافته
بودند (باز از آنها پيروي ميکنند)؟!
ترجمه آیت الله انصاری
و هنگامي که به آنان گويند: به سوي آنچه خدا نازل کرده و به سوي پيامبر آييد، گويند: روش و آييني که پدرانمان را بر آن يافته ايم، ما را بس است. آيا هر چند پدرانشان چيزي نمي دانستند و هدايت نيافته باشند [باز هم اين تقليد جاهلانه و ناروا را بر خود مي پسندند؟!]
ترجمه دکتر فولادوند
و چون به آنان گفته شود: «به سوى آنچه خدا نازل کرده و به سوى پيامبر[ش] بياييد»، مىگويند: «آنچه پدران خود را بر آن يافتهايم ما را بس است.» آيا هر چند پدرانشان چيزى نمىدانسته و هدايت نيافته بودند؟
تفسیر نمونه
#103