فَإِنْ عُثِرَ عَلَىٰ أَنَّهُمَا اسْتَحَقَّا إِثْمًا فَآخَرَانِ يَقُومَانِ مَقَامَهُمَا مِنَ الَّذِينَ اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْأَوْلَيَانِ فَيُقْسِمَانِ بِاللَّهِ لَشَهَادَتُنَا أَحَقُّ مِنْ شَهَادَتِهِمَا وَمَا اعْتَدَيْنَا إِنَّا إِذًا لَمِنَ الظَّالِمِينَ(107)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
و اگر اطلاعي حاصل شود که آن دو، مرتکب گناهي شدهاند (و حق را کتمان کردهاند)، دو نفر از کساني
که نسبت به ميت، اولي هستند، به جاي آنها قرار ميگيرند، و به خدا سوگند ياد ميکنند که: (گواهي
ما، از گواهي آن دو، به حق نزديکتر است! و ما تجاوزي نکردهايم، که اگر چنين کرده باشيم، از ظالمان
خواهيم بود!)
ترجمه آیت الله انصاری
پس اگر اطلاعي حاصل شود که آن دو شاهد [با شهادت ناحقّ خود] مرتکب گناه شده اند، دو شاهد ديگر از کساني که به ميّت نزديک تر [و از کم و بيش وصيت آگاه تر] ند به جاي آن دو شاهدِ [خائن] مي ايستند، و به خدا سوگند مي خورند که شهادتمان از شهادت آن دو نفر درست تر و به حق نزديک تر است، و [در شهادتي که بر خلاف شهادت آنان مي دهيم] بناي تجاوز از حق را نداريم، [که اگر داشته باشيم] قطعاً از ستمکاران خواهيم بود.
ترجمه دکتر فولادوند
و اگر معلوم شد که آن دو دستخوش گناه شدهاند، دو تن ديگر از کسانى که بر آنان ستم رفته است، و هر دو [به ميت] نزديکترند، به جاى آن دو [شاهد قبلى] قيام کنند؛ پس به خدا سوگند ياد مىکنند که: گواهى ما قطعاً از گواهى آن دو درستتر است، و [از حق] تجاوز نکردهايم، چرا که [اگر چنين کنيم] از ستمکاران خواهيم بود.
تفسیر نمونه
#106