إِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبَادُكَ ۖ وَإِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ(118)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
(با اين حال،) اگر آنها را مجازات کني، بندگان تواند. (و قادر به فرار از مجازات تو نيستند)،
و اگر آنان را ببخشي، توانا و حکيمي! (نه کيفر تو نشانه بيحکمتي است، و نه بخشش تو نشانه ضعف!))
ترجمه آیت الله انصاری
اگر آنان را [به سبب شرک ورزيدنشان] عذاب کني، بندگان تواند، و اگر آنان را بيامرزي، يقيناً تويي که تواناي شکست ناپذير و حکيمي.
ترجمه دکتر فولادوند
اگر عذابشان کنى، آنان بندگان تواند و اگر بر ايشان ببخشايى تو خود، توانا و حکيمى.»
تفسیر نمونه
#116