۞ وَاكْتُبْ لَنَا فِي هَٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ إِنَّا هُدْنَا إِلَيْكَ ۚ قَالَ عَذَابِي أُصِيبُ بِهِ مَنْ أَشَاءُ ۖ وَرَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ ۚ فَسَأَكْتُبُهَا لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَالَّذِينَ هُمْ بِآيَاتِنَا يُؤْمِنُونَ(156)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
و براي ما، در اين دنيا و سراي ديگر، نيکي مقرر فرما، چه اينکه ما به سوي تو بازگشت کردهايم!
((خداوند در برابر اين تقاضا، به موسي) گفت:) مجازاتم را به هر کس بخواهم ميرسانم، و رحمتم همه
چيز را فراگرفته، و آن را براي آنها که تقوا پيشه کنند، و زکات را بپردازند، و آنها که به آيات
ما ايمان ميآورند، مقرر خواهم داشت!
ترجمه آیت الله انصاری
و براي ما در اين دنيا و آخرت، نيکي مقرّر کن که ما به سوي تو بازگشته ايم. خدا فرمود: عذابم را به هر کس بخواهم مي رسانم و رحمتم همه چيز را فرا گرفته است، پس به زودي آن را براي کساني که [از شرک، کفر، بت پرستي و ارتداد] مي پرهيزند و زکات مي پردازند و به آياتم ايمان مي آورند، مقرّر و لازم مي دارم.
ترجمه دکتر فولادوند
«و براى ما در اين دنيا نيکى مقرّر فرما و در آخرت [نيز]، زيرا که ما به سوى تو بازگشتهايم.» فرمود: «عذاب خود را به هر کس بخواهم مىرسانم، و رحمتم همه چيز را فرا گرفته است؛ و به زودى آن را براى کسانى که پرهيزگارى مىکنند و زکات مىدهند و آنان که به آيات ما ايمان مىآورند، مقرّر مىدارم.»
تفسیر نمونه
#155