هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا تَأْوِيلَهُ ۚ يَوْمَ يَأْتِي تَأْوِيلُهُ يَقُولُ الَّذِينَ نَسُوهُ مِنْ قَبْلُ قَدْ جَاءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّ فَهَلْ لَنَا مِنْ شُفَعَاءَ فَيَشْفَعُوا لَنَا أَوْ نُرَدُّ فَنَعْمَلَ غَيْرَ الَّذِي كُنَّا نَعْمَلُ ۚ قَدْ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَفْتَرُونَ(53)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
آيا آنها جز انتظار تاويل آيات (و فرا رسيدن تهديدهاي الهي) دارند؟ آن روز که تاويل آنها فرا
رسد، (کار از کار گذشته، و پشيماني سودي ندارد، و) کساني که قبلا آن را فراموش کرده بودند ميگويند:
(فرستادگان پروردگار ما، حق را آوردند، آيا (امروز) شفيعاني براي ما وجود دارند که براي ما شفاعت
کنند؟ يا (به ما اجازه داده شود به دنيا) بازگرديم، و اعمالي غير از آنچه انجام ميداديم، انجام
دهيم؟!) (ولي) آنها سرمايه وجود خود را از دست دادهاند، و معبودهايي را که به دروغ ساخته بودند،
همگي از نظرشان :گم ميشوند. (نه راه بازگشتي دارند، و نه شفيعاني!)
ترجمه آیت الله انصاری
آيا [منکران قرآن براي باور کردن آن] جز تحقّق وعده هايش را انتظار مي برند؟! روزي که حقايق بيان شده در آن [به صورتي ظاهر و آشکار] بيايد، کساني که از پيش، آن را فراموش کرده بودند، مي گويند: يقيناً فرستادگان پروردگارمان حق را آوردند [ولي ما آن را نپذيرفتيم،] پس آيا [در چنين روزي] شفاعت کنندگاني براي ما هست که ما را شفاعت کنند يا [به دنيا] بازگردانده مي شويم تا کاري غير آنچه انجام مي داديم، انجام دهيم؟! به راستي آنان [سرمايه] وجودشان را تباه کردند و آنچه را به دروغ [به عنوان شريک خدا به خدا] نسبت مي دادند [از دستشان رفت و] گم شد.
ترجمه دکتر فولادوند
آيا [آنان] جز در انتظار تأويل آنند؟ روزى که تأويلش فرا رسد، کسانى که آن را پيش از آن به فراموشى سپردهاند مىگويند: «حقاً فرستادگان پروردگار ما حق را آوردند. پس آيا [امروز] ما را شفاعتگرانى هست که براى ما شفاعت کنند يا [ممکن است به دنيا] بازگردانيده شويم، تا غير از آنچه انجام مىداديم انجام دهيم؟» به راستى که [آنان] به خويشتن زيان زدند، و آنچه را به دروغ مىساختند از کف دادند.
تفسیر نمونه
#52