فَإِذَا جَاءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ قَالُوا لَنَا هَٰذِهِ ۖ وَإِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَطَّيَّرُوا بِمُوسَىٰ وَمَنْ مَعَهُ ۗ أَلَا إِنَّمَا طَائِرُهُمْ عِنْدَ اللَّهِ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ(131)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
(اما آنها نه تنها پند نگرفتند، بلکه) هنگامي که نيکي (و نعمت) به آنها ميرسيد، ميگفتند: (بخاطر
خود ماست. ) ولي موقعي که بدي (و بلا) به آنها ميرسيد، ميگفتند: (از شومي موسي و کسان اوست)! آگاه
باشيد سرچشمه همه اينها، نزد خداست، ولي بيشتر آنها نميدانند!
ترجمه آیت الله انصاری
پس هنگامي که رفاه و نعمت به آنان روي مي کرد، مي گفتند: اين به سبب [شايستگيِ] خود ماست، و چون گزند و آسيبي به آنان مي رسيد، به موسي و همراهانش فال بد مي زدند؛ آگاه باشيد که [سررشته و] علت شومي و نحوست فرعونيان [که عکس العمل زشتي هاي خود آنان است] نزد خداست، ولي بيشترشان نمي دانند.
ترجمه دکتر فولادوند
پس هنگامى که نيکى [و نعمت] به آنان روى مىآورد مىگفتند: «اين براى [شايستگى] خود ماست» و چون گزندى به آنان مىرسيد، به موسى و همراهانش شگون بد مىزدند. آگاه باشيد که [سرچشمه ]بدشگونى آنان تنها نزد خداست [که آنان را به بدى اعمالشان کيفر مىدهد]، ليکن بيشترشان نمىدانستند.
تفسیر نمونه
#130