أَيَّامًا مَعْدُودَاتٍ ۚ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَرِيضًا أَوْ عَلَىٰ سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ ۚ وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ ۖ فَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًا فَهُوَ خَيْرٌ لَهُ ۚ وَأَنْ تَصُومُوا خَيْرٌ لَكُمْ ۖ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ(184)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
چند روز معدودي را (بايد روزه بداريد!) و هر کس از شما بيمار يا مسافر باشد تعدادي از روزهاي
ديگر را (روزه بدارد) و بر کساني که روزه براي آنها طاقتفرساست، (همچون بيماران مزمن، و پيرمردان
و پيرزنان،) لازم است کفاره بدهند: مسکيني را اطعام کنند، و کسي که کار خيري انجام دهد، براي
او بهتر است، و روزه داشتن براي شما بهتر است اگر بدانيد!
ترجمه آیت الله انصاری
[در] روزهايي چند [روزه بگيريد]؛ پس هر که از شما بيمار يا در سفر باشد [به تعداد روزه هاي فوت شده] از روزهاي ديگر [را روزه بگيرد]؛ و بر آنان که روزه گرفتن طاقت فرساست، طعام دادن به يک نيازمند [به جاي هر روز] کفاره آن است. و هر که به خواست خودش افزون بر کفاره واجب، بر طعام نيازمند بيفزايد، برايش بهتر است و روزه گرفتن [هر چند دشوار و سخت باشد] اگر [فضيلت و ثوابش را] بدانيد براي شما بهتر است.
ترجمه دکتر فولادوند
[روزه در] روزهاى معدودى [بر شما مقرر شده است]. [ولى] هر کس از شما بيمار يا در سفر باشد، [به همان شماره] تعدادى از روزهاى ديگر [را روزه بدارد]، و بر کسانى که [روزه] طاقتفرساست، کفارهاى است که خوراک دادن به بينوايى است. و هر کس به ميل خود، بيشتر نيکى کند، پس آن براى او بهتر است، و اگر بدانيد، روزه گرفتن براى شما بهتر است.
تفسیر نمونه
#183