الَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَالصَّابِرِينَ عَلَىٰ مَا أَصَابَهُمْ وَالْمُقِيمِي الصَّلَاةِ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ(35)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
همانها که چون نام خدا برده ميشود، دلهايشان پر از خوف (پروردگار) ميگردد، و شکيبايان در برابر
مصيبتهايي که به آنان ميرسد، و آنها که نماز را برپا ميدارند، و از آنچه به آنان روزي دادهايم
انفاق ميکنند.
ترجمه آیت الله انصاری
همانان که وقتي خدا ياد شود، دل هايشان مي هراسد، و بر آنچه [از بلا و حادثه] به آنان مي رسد، شکيبايند و برپا دارندگان نمازند و از آنچه روزي آنان نموديم، انفاق مي کنند.
ترجمه دکتر فولادوند
همانان که چون [نام] خدا ياد شود، دلهايشان خشيت يابد و [آنان که] بر هر چه برسرشان آيد صبر پيشهگانند و برپا دارندگان نمازند، و از آنچه روزيشان دادهايم انفاق مىکنند.
تفسیر نمونه
#34