فَكَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ أَهْلَكْنَاهَا وَهِيَ ظَالِمَةٌ فَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلَىٰ عُرُوشِهَا وَبِئْرٍ مُعَطَّلَةٍ وَقَصْرٍ مَشِيدٍ(45)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
چه بسيار شهرها و آباديهايي که آنها را نابود و هلاک کرديم در حالي که (مردمش) ستمگر بودند،
بگونهاي که بر سقفهاي خود فروريخت! (نخست سقفها ويران گشت، و بعد ديوارها بر روي سقفها!) و چه
بسيار چاه پر آب که بيصاحب ماند، و چه بسيار قصرهاي محکم و مرتفع!
ترجمه آیت الله انصاری
و چه بسيار شهرها را در حالي که اهلش ستمکار بودند، هلاک کرديم، پس [به سبب نزول عذاب سقف هاي خانه هايشان خراب شده و ديوارهايشان بر] سقف ها فرو ريخته است و [چه بسيار] چاه هاي پر آب [که به سبب نابود شدن مالکانش] متروک افتاده و کاخ ها و قصرهاي برافراشته [ومحکمي که بي ساکن و بي صاحب مانده است.]
ترجمه دکتر فولادوند
و چه بسيار شهرها را -که ستمکار بودند- هلاکشان کرديم و [اينک] آن [شهرها] سقفهايش فرو ريخته است، و [چه بسيار] چاههاى متروک و کوشکهاى افراشته را.
تفسیر نمونه
#42