هَا أَنْتُمْ أُولَاءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْ وَتُؤْمِنُونَ بِالْكِتَابِ كُلِّهِ وَإِذَا لَقُوكُمْ قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْا عَضُّوا عَلَيْكُمُ الْأَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ ۚ قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ(119)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
شما کساني هستيد که آنها را دوست ميداريد، اما آنها شما را دوست ندارند! در حالي که شما به
همه کتابهاي آسماني ايمان داريد (و آنها به کتاب آسماني شما ايمان ندارند). هنگامي که شما را
ملاقات ميکنند، (به دروغ) ميگويند: (ايمان آوردهايم!) اما هنگامي که تنها ميشوند، از شدت خشم
بر شما، سر انگشتان خود را به دندان ميگزند! بگو: (با همين خشمي که داريد بميريد! خدا از (اسرار)
درون سينهها آگاه است. )
ترجمه آیت الله انصاری
آگاه باشيد! اين شماييد که آنان را دوست داريد، و آنان شما را دوست ندارند. و شما به همه کتاب ها [يِ آسماني] ايمان داريد [ولي آنان ايمان ندارند]. و چون با شما ديدار کنند، مي گويند: ايمان آورديم. و زماني که با يکديگر خلوت نمايند از شدت خشمي که بر شما دارند، سر انگشتان خود را مي گزند. بگو: به خشمتان بميريد. يقيناً خدا به آنچه در سينه هاست، داناست.
ترجمه دکتر فولادوند
هان، شما کسانى هستيد که آنان را دوست داريد، و [حال آنکه] آنان شما را دوست ندارند، و شما به همه کتابها[ى خدا] ايمان داريد؛ و چون با شما برخورد کنند مىگويند: «ايمان آورديم.» و چون [با هم ]خلوت کنند، از شدت خشم بر شما، سر انگشتان خود را مىگزند. بگو: «به خشم خود بميريد» که خداوند به راز درون سينهها داناست.
تفسیر نمونه
#118