وَقُلْنَا يَا آدَمُ اسْكُنْ أَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ وَكُلَا مِنْهَا رَغَدًا حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هَٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُونَا مِنَ الظَّالِمِينَ(35)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
و گفتيم: (اي آدم! تو با همسرت در بهشت سکونت کن، و از (نعمتهاي) آن، از هر جا ميخواهيد، گوارا
بخوريد، (اما) نزديک اين درخت نشويد، که از ستمگران خواهيد شد.
ترجمه آیت الله انصاری
و گفتيم: اي آدم! تو و همسرت در اين بهشت سکونت گيريد و از هر جاي آنکه خواستيد فراوان و گوارا بخوريد، و به اين درخت نزديک نشويد که [اگر نزديک شويد] از ستمکاران خواهيد شد.
ترجمه دکتر فولادوند
و گفتيم: «اى آدم، خود و همسرت در اين باغ سکونت گير[يد]؛ و از هر کجاى آن خواهيد فراوان بخوريد؛ و[لى] به اين درخت نزديک نشويد، که از ستمکاران خواهيد بود.»
تفسیر نمونه
#34