فَكَيْفَ إِذَا أَصَابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ ثُمَّ جَاءُوكَ يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ إِنْ أَرَدْنَا إِلَّا إِحْسَانًا وَتَوْفِيقًا(62)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
پس چگونه وقتي به خاطر اعمالشان، گرفتار مصيبتي ميشوند، سپس به سراغ تو ميآيند، سوگند ياد ميکنند
که منظور (ما از بردن داوري نزد ديگران)، جز نيکي کردن و توافق (ميان طرفين نزاع،) نبوده است؟!
ترجمه آیت الله انصاری
پس [وضع و حالشان] چگونه خواهد بود هنگامي که به سبب آنچه مرتکب شده اند، حادثه ناگواري به آنان برسد، آن گاه در حالي که به خدا سوگند مي خورند، نزد تو مي آيند که ما [از داوري بردن نزد طاغوت] نيّتي جز نيکي و برقراري صلح و سازش [ميان طرفين نزاع] نداشتيم.
ترجمه دکتر فولادوند
پس چگونه، هنگامى که به [سزاى] کار و کردار پيشينشان مصيبتى به آنان مىرسد، نزد تو مىآيند و به خدا سوگند مىخورند که ما جز نيکويى و موافقت قصدى نداشتيم؟
تفسیر نمونه
#61