وَرَفَعْنَا فَوْقَهُمُ الطُّورَ بِمِيثَاقِهِمْ وَقُلْنَا لَهُمُ ادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَقُلْنَا لَهُمْ لَا تَعْدُوا فِي السَّبْتِ وَأَخَذْنَا مِنْهُمْ مِيثَاقًا غَلِيظًا(154)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
و کوه طور را بر فراز آنها برافراشتيم، و در همان حال از آنها پيمان گرفتيم، و به آنها گفتيم:
((براي توبه،) از در (بيت المقدس) با خضوع درآييد!) و (نيز) گفتيم: (روز شنبه تعدي نکنيد (و دست
از کار بکشيد!)) و از آنان (در برابر همه اينها،) پيمان محکمي گرفتيم.
ترجمه آیت الله انصاری
و کوه طور را به سبب پيمانشان [به پذيرفتن تورات، عمل به آن و ايمان به موسي] برفرازشان برافراشتيم، و به آنان گفتيم: با تواضع و فروتني و سجده کنان، از دروازه [شهر يا درِ معبد] درآييد. و [نيز] به آنان گفتيم: روز شنبه [از حکم حرمت صيد ماهي] تجاوز نکنيد. و از آنان [براي اجراي احکام تورات و فرمان هاي موسي] پيماني محکم و استوار گرفتيم.
ترجمه دکتر فولادوند
و کوه طور را به يادبود پيمان [با] آنان، بالاى سرشان افراشته داشتيم؛ و به آنان گفتيم: «سجدهکنان از در درآييد» و [نيز] به آنان گفتيم: «در روز شنبه تجاوز مکنيد.» و از ايشان پيمانى استوار گرفتيم.
تفسیر نمونه
#153