وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنْفُسَكُمْ بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوبُوا إِلَىٰ بَارِئِكُمْ فَاقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ ذَٰلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ عِنْدَ بَارِئِكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ ۚ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ(54)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
و زماني را که موسي به قوم خود گفت: (اي قوم من!* شما با انتخاب گوساله (براي پرستش) به خود
ستم کرديد! پس توبه کنيد، و به سوي خالق خود باز گرديد! و خود را [=يکديگر را] به قتل برسانيد!
اين کار، براي شما در پيشگاه پروردگارتان بهتر است. ) سپس خداوند توبه شما را پذيرفت، زيرا که
او توبهپذير و رحيم است.
ترجمه آیت الله انصاری
و [ياد کنيد] زماني که موسي به قومش گفت: اي قوم من! قطعاً شما به سبب معبود گرفتن گوساله به خودتان ستم ورزيديد، پس به سوي آفريننده خود بازگرديد، و [افرادي از] خودتان را [که گوساله را به پرستش گرفتند] بکشيد که اين [عمل] براي شما در پيشگاه آفريدگارتان بهتر است. پس خدا [به دنبال اجرا کردن دستورش] توبه شما را پذيرفت؛ زيرا او بسيار توبه پذير و مهربان است.
ترجمه دکتر فولادوند
و چون موسى به قوم خود گفت: «اى قوم من، شما با [به پرستش] گرفتن گوساله، برخود ستم کرديد، پس به درگاه آفريننده خود توبه کنيد، و [خطاکاران] خودتان را به قتل برسانيد، که اين [کار] نزد آفريدگارتان براى شما بهتر است.» پس [خدا] توبه شما را پذيرفت، که او توبهپذير مهربان است.
تفسیر نمونه
#51