وَإِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً قَالُوا وَجَدْنَا عَلَيْهَا آبَاءَنَا وَاللَّهُ أَمَرَنَا بِهَا ۗ قُلْ إِنَّ اللَّهَ لَا يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاءِ ۖ أَتَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ(28)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
و هنگامي که کار زشتي انجام ميدهند ميگويند: (پدران خود را بر اين عمل يافتيم، و خداوند ما
را به آن دستور داده است!) بگو: (خداوند (هرگز) به کار زشت فرمان نميدهد! آيا چيزي به خدا نسبت
ميدهيد که نميدانيد؟!)
ترجمه آیت الله انصاری
چون کار زشتي مرتکب مي شوند، مي گويند: پدرانمان را بر آن [کار] يافتيم و خدا ما را به آن فرمان داده. بگو: يقيناً خدا به کار زشت فرمان نمي دهد، آيا چيزي را که نمي دانيد [از روي جهل و ناداني] به خدا نسبت مي دهيد؟!
ترجمه دکتر فولادوند
و چون کار زشتى کنند، مىگويند: «پدران خود را بر آن يافتيم و خدا ما را بدان فرمان داده است.» بگو: «قطعاً خدا به کار زشت فرمان نمىدهد، آيا چيزى را که نمىدانيد به خدا نسبت مىدهيد؟»
تفسیر نمونه
#26