قُلْ هَلْ مِنْ شُرَكَائِكُمْ مَنْ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ ۚ قُلِ اللَّهُ يَهْدِي لِلْحَقِّ ۗ أَفَمَنْ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ يُتَّبَعَ أَمَّنْ لَا يَهِدِّي إِلَّا أَنْ يُهْدَىٰ ۖ فَمَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ(35)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
) بگو: (آيا هيچ يک از معبودهاي شما، به سوي حق هدايت ميکند؟! بگو: (تنها خدا به حق هدايت ميکند!
آيا کسي که هدايت به سوي حق ميکند براي پيروي شايستهتر است، يا آن کس که خود هدايت نميشود مگر
هدايتش کنند؟ شما را چه ميشود، چگونه داوري ميکنيد؟!)
ترجمه آیت الله انصاری
بگو: آيا از معبودان شما کسي هست که به سوي حق هدايت کند؟ بگو: فقط خداست که به سوي حق هدايت مي کند؛ پس آيا کسي که به سوي حق هدايت مي کند، براي پيروي شدن شايسته تر است يا کسي که هدايت نمي يابد مگر آنکه هدايتش کنند؟ شما را چه شده؟ چگونه [بدون بصيرت و دانش] داوري مي کنيد؟
ترجمه دکتر فولادوند
بگو: «آيا از شريکان شما کسى هست که به سوى حق رهبرى کند؟» بگو: «خداست که به سوى حق رهبرى مىکند» پس، آيا کسى که به سوى حق رهبرى مىکند سزاوارتر است مورد پيروى قرار گيرد يا کسى که راه نمىنمايد مگر آنکه [خود] هدايت شود؟ شما را چه شده، چگونه داورى مىکنيد؟
تفسیر نمونه
#34