قَالَ سَآوِي إِلَىٰ جَبَلٍ يَعْصِمُنِي مِنَ الْمَاءِ ۚ قَالَ لَا عَاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِلَّا مَنْ رَحِمَ ۚ وَحَالَ بَيْنَهُمَا الْمَوْجُ فَكَانَ مِنَ الْمُغْرَقِينَ(43)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
گفت: (بزودي به کوهي پناه ميبرم تا مرا از آب حفظ کند!) (نوح) گفت: (امروز هيچ نگهداري در برابر
فرمان خدا نيسست، مگر آن کس را که او رحم کند!) در اين هنگام، موج در ميان آن دو حايل شد، و او
در زمره غرقشدگان قرار گرفت!
ترجمه آیت الله انصاری
گفت: به زودي به کوهي که مرا از [اين] آب نگه دارد، پناه مي برم. نوح گفت: امروز در برابر عذاب خدا هيچ نگه دارنده اي نيست مگر کسي که [خدا بر او] رحم کند. و موج ميان آن دو حايل شد و پسر از غرق شدگان گرديد.
ترجمه دکتر فولادوند
گفت: «به زودى به کوهى پناه مىجويم که مرا از آب در امان نگاه مىدارد.» گفت: «امروز در برابر فرمان خدا هيچ نگاهدارندهاى نيست، مگر کسى که [خدا بر او] رحم کند.» و موج ميان آن دو حايل شد و [پسر] از غرقشدگان گرديد.
تفسیر نمونه
#40