وَيَا قَوْمِ هَٰذِهِ نَاقَةُ اللَّهِ لَكُمْ آيَةً فَذَرُوهَا تَأْكُلْ فِي أَرْضِ اللَّهِ وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ قَرِيبٌ(64)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
اي قوم من! اين (ناقه) خداوند است، که براي شما نشانهاي است، بگذاريد در زمين خدا به چرا مشغول
شود، هيچ گونه آزاري به آن نرسانيد، که بزودي عذاب خدا شما را خواهد گرفت!)
ترجمه آیت الله انصاری
و اي قوم من! اين ناقه خداست که براي شما [در اثبات صدق نبوّت من] نشانه اي [عظيم] است، پس بگذاريدش در زمين خدا بچرد، و هيچ آسيب و گزندي به او نرسانيد که عذابي زود هنگام شما را خواهد گرفت.
ترجمه دکتر فولادوند
«و اى قوم من، اين مادهشتر خداست که براى شما پديدهاى شگرف است. پس بگذاريد او در زمين خدا بخورد و آسيبش مرسانيد که شما را عذابى زودرس فرو مىگيرد. «
تفسیر نمونه
#62