وَقَالَ لِفِتْيَانِهِ اجْعَلُوا بِضَاعَتَهُمْ فِي رِحَالِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَعْرِفُونَهَا إِذَا انْقَلَبُوا إِلَىٰ أَهْلِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ(62)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
(سپس) به کارگزاران خود گفت: (آنچه را بعنوان قيمت پرداختهاند، در بارهايشان بگذاريد! شايد
پس از بازگشت به خانواده خويش، آن را بشناسند، و شايد برگردند!)
ترجمه آیت الله انصاری
و [يوسف] به کارگزاران و گماشتگانش گفت: اموالشان را [که در برابر دريافت آذوقه پرداختند] در بارهايشان بگذاريد، اميد است وقتي به خاندان خود برگشتند آن را بشناسند، باشد که دوباره برگردند.
ترجمه دکتر فولادوند
و [يوسف] به غلامان خود گفت: «سرمايههاى آنان را در بارهايشان بگذاريد، شايد وقتى به سوى خانواده خود برمىگردند آن را بازيابند، اميد که آنان بازگردند.»
تفسیر نمونه
#58