وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَسُولًا أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ ۖ فَمِنْهُمْ مَنْ هَدَى اللَّهُ وَمِنْهُمْ مَنْ حَقَّتْ عَلَيْهِ الضَّلَالَةُ ۚ فَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ(36)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
ما در هر امتي رسولي برانگيختيم که: (خداي يکتا را بپرستيد، و از طاغوت اجتناب کنيد!) خداوند
گروهي را هدايت کرد، و گروهي ضلالت و گمراهي دامانشان را گرفت، پس در روي زمين بگرديد و ببينيد
عاقبت تکذيبکنندگان چگونه بود!
ترجمه آیت الله انصاری
و همانا در هر امتي پيامبري فرستاديم که [اعلام کند که] خدا را بپرستيد و از [پرستش] طاغوت بپرهيزيد. پس خدا گروهي از آنان را [که لياقت نشان دادند] هدايت کرد و گروهي [ديگر را به سبب تکبّر و عنادشان] گمراهي بر آنان مقرّر شد. پس در زمين بگرديد و با تأمل بنگريد که سرانجام تکذيب کنندگان چگونه بود.
ترجمه دکتر فولادوند
و در حقيقت، در ميان هر امتى فرستادهاى برانگيختيم [تا بگويد:] «خدا را بپرستيد و از طاغوت [=فريبگر] بپرهيزيد.» پس، از ايشان کسى است که خدا [او را] هدايت کرده، و از ايشان کسى است که گمراهى بر او سزاوار است. بنابراين در زمين بگرديد و ببينيد فرجام تکذيبکنندگان چگونه بوده است.
تفسیر نمونه
#33