وَقُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَلَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِيٌّ مِنَ الذُّلِّ ۖ وَكَبِّرْهُ تَكْبِيرًا(111)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
و بگو: (ستايش براي خداوندي است که نه فرزندي براي خود انتخاب کرده، و نه شريکي در حکومت دارد،
و نه بخاطر ضعف و ذلت، (حامي و) سرپرستي براي اوست!) و او را بسيار بزرگ بشمار!
ترجمه آیت الله انصاری
و بگو: همه ستايش ها ويژه خداست که نه فرزندي گرفته و نه در فرمانروايي شريکي دارد و نه او را به سبب ناتواني و ذلت يار و ياوري است. و او را بسيار بزرگ شمار.
ترجمه دکتر فولادوند
و بگو: «ستايش خدايى را که نه فرزندى گرفته و نه در جهاندارى شريکى دارد و نه خوار بوده که [نياز به] دوستى داشته باشد.» و او را بسيار بزرگ شمار.
تفسیر نمونه
#110