وَمَنْ يَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ ۖ وَمَنْ يُضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِهِ ۖ وَنَحْشُرُهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَىٰ وُجُوهِهِمْ عُمْيًا وَبُكْمًا وَصُمًّا ۖ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ ۖ كُلَّمَا خَبَتْ زِدْنَاهُمْ سَعِيرًا(97)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
هر کس را خدا هدايت کند، هدايت يافته واقعي اوست، و هر کس را (بخاطر اعمالش) گمراه سازد، هاديان
و سرپرستاني غير خدا براي او نخواهي يافت، و روز قيامت، آنها را بر صورتهايشان محشور ميکنيم،
در حالي که نابينا و گنگ و کرند، جايگاهشان دوزخ است، هر زمان آتش آن فرونشيند، شعله تازهاي بر
آنان ميافزاييم!
ترجمه آیت الله انصاری
و هر که را خدا هدايت کند، پس او هدايت يافته است، و آنان را که خدا [به کيفر لج بازي و عنادشان] گمراه سازد، هرگز در برابر خدا براي آنان ياوراني نخواهي يافت، و آنان را روز قيامت در حالي که به رو در افتاده اند، کور و لال و کر محشور مي کنيم، جايگاهشان دوزخ است، هرگاه [شعله] آتشش فرو نشيند، شعله اي ديگر بر آنان مي افزاييم.
ترجمه دکتر فولادوند
و هر که را خدا هدايت کند او رهيافته است، و هر که را گمراه سازد، در برابر او براى آنان هرگز دوستانى نيابى، و روز قيامت آنها را کور و لال و کر، به روى چهرهشان درافتاده، برخواهيم انگيخت: جايگاهشان دوزخ است. هر بار که آتش آن فرو نشيند، شرارهاى [تازه] برايشان مىافزاييم.
تفسیر نمونه
#96