أُولَٰئِكَ لَهُمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهَارُ يُحَلَّوْنَ فِيهَا مِنْ أَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَيَلْبَسُونَ ثِيَابًا خُضْرًا مِنْ سُنْدُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُتَّكِئِينَ فِيهَا عَلَى الْأَرَائِكِ ۚ نِعْمَ الثَّوَابُ وَحَسُنَتْ مُرْتَفَقًا(31)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
آنها کساني هستند که بهشت جاودان براي آنان است، باغهايي از بهشت که نهرها از زير درختان و
قصرهايش جاري است، در آنجا با دستبندهايي از طلا آراسته ميشوند، و لباسهايي (فاخر) به رنگ سبز،
از حرير نازک و ضخيم، دربر ميکنند، در حالي که بر تختها تکيه کردهاند. چه پاداش خوبي، و چه جمع
نيکويي!
ترجمه آیت الله انصاری
براي آنان بهشت هاي جاوداني است که از زيرِ درختانِ [آن] نهرها جاري است، در حالي که در آنجا بر تخت ها تکيه دارند با دستبندهايي از طلا آراسته مي شوند، و جامه هايي سبز از ديباي نازک و سِتبر مي پوشند، چه پاداش خوبي و چه آسايش گاه نيکويي.
ترجمه دکتر فولادوند
آنانند که بهشتهاى عدن به ايشان اختصاص دارد که از زير [قصرها]شان جويبارها روان است. در آنجا با دستبندهايى از طلا آراسته مىشوند و جامههايى سبز از پرنيان نازک و حرير ستبر مىپوشند. در آنجا بر سريرها تکيه مىزنند. چه خوش پاداش و نيکو تکيهگاهى!
تفسیر نمونه
#28