كِلْتَا الْجَنَّتَيْنِ آتَتْ أُكُلَهَا وَلَمْ تَظْلِمْ مِنْهُ شَيْئًا ۚ وَفَجَّرْنَا خِلَالَهُمَا نَهَرًا(33)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
هر دو باغ، ميوه آورده بود، (ميوههاي فراوان،) و چيزي فروگذار نکرده بود، و ميان آن دو، نهر
بزرگي جاري ساخته بوديم.
ترجمه آیت الله انصاری
هر يک از اين دو باغ ميوه اش را مي داد و چيزي از آن ميوه نمي کاست، و ميان آن دو باغ، نهري [پر آب] روان کرديم.
ترجمه دکتر فولادوند
هر يک از اين دو باغ محصول خود را [به موقع] مىداد و از [صاحبش] چيزى دريغ نمىورزيد، و ميان آن دو [باغ] نهرى روان کرده بوديم.
تفسیر نمونه
#32