وَدَخَلَ جَنَّتَهُ وَهُوَ ظَالِمٌ لِنَفْسِهِ قَالَ مَا أَظُنُّ أَنْ تَبِيدَ هَٰذِهِ أَبَدًا(35)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
و در حالي که نسبت به خود ستمکار بود، در باغ خويش گام نهاد، و گفت: (من گمان نميکنم هرگز اين
باغ نابود شود!
ترجمه آیت الله انصاری
و در حالي که [به سبب غرور و عصيان] بر خويشتن ستمکار بود، به باغش وارد شد [و] گفت: گمان نمي برم که اين باغ هرگز نابود شود؛
ترجمه دکتر فولادوند
و در حالى که او به خويشتن ستمکار بود، داخل باغ شد [و] گفت: «گمان نمىکنم اين نعمت هرگز زوال پذيرد.»
تفسیر نمونه
#32