وَقَالَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا لَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَتَبَرَّأَ مِنْهُمْ كَمَا تَبَرَّءُوا مِنَّا ۗ كَذَٰلِكَ يُرِيهِمُ اللَّهُ أَعْمَالَهُمْ حَسَرَاتٍ عَلَيْهِمْ ۖ وَمَا هُمْ بِخَارِجِينَ مِنَ النَّارِ(167)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
و (در اين هنگام) پيروان ميگويند: (کاش بار ديگر به دنيا برميگشتيم، تا از آنها [= پيشوايان
گمراه] بيزاري جوييم، آن چنان که آنان (امروز) از ما بيزاري جستند! (آري،) خداوند اين چنين اعمال
آنها را به صورت حسرتزايي به آنان نشان ميدهد، و هرگز از آتش (دوزخ) خارج نخواهند شد!
ترجمه آیت الله انصاری
و آنان که [به جاي خدا از پيشوايان شرک و کفر] پيروي کردند، گويند: کاش براي ما بازگشتي [به دنيا] بود تا ما هم از آنان بيزاري مي جستيم، همان گونه که آنان از ما بيزاري جستند. خدا اين گونه اعمالشان را که براي آنان مايه اندوه و دريغ است، به آنان نشان مي دهد و اينان هرگز از آتش بيرون آمدني نيستند.
ترجمه دکتر فولادوند
و پيروان مىگويند: «کاش براى ما بازگشتى بود تا همان گونه که [آنان] از ما بيزارى جستند [ما نيز] از آنان بيزارى مىجستيم.» اين گونه خداوند، کارهايشان را -که بر آنان مايه حسرتهاست- به ايشان مىنماياند، و از آتش بيرونآمدنى نيستند.
تفسیر نمونه
#165