وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ آيَاتُنَا وَلَّىٰ مُسْتَكْبِرًا كَأَنْ لَمْ يَسْمَعْهَا كَأَنَّ فِي أُذُنَيْهِ وَقْرًا ۖ فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ(7)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
و هنگامي که آيات ما بر او خوانده ميشود، مستکبرانه روي برميگرداند، گويي آن را نشنيده است،
گويي اصلا گوشهايش سنگين است! او را به عذابي دردناک بشارت ده!
ترجمه آیت الله انصاری
چون آيات ما بر او خوانده شود متکبرانه روي برمي گرداند، گويي آنها را نشنيده است، انگار در دو گوشش سنگيني است، پس او را به عذابي دردناک مژده ده؛
ترجمه دکتر فولادوند
و چون آيات ما بر او خوانده شود، با نِخوت روى برمىگرداند، چنانکه گويى آن را نشنيده [يا] گويى در گوشهايش سنگينى است؛ پس او را از عذابى پر درد خبر ده.
تفسیر نمونه
#6