وَخُذْ بِيَدِكَ ضِغْثًا فَاضْرِبْ بِهِ وَلَا تَحْنَثْ ۗ إِنَّا وَجَدْنَاهُ صَابِرًا ۚ نِعْمَ الْعَبْدُ ۖ إِنَّهُ أَوَّابٌ(44)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
(و به او گفتيم:) بستهاي از ساقههاي گندم (يا مانند آن) را برگير و با آن (همسرت را) بزن و
سوگند خود را مشکن! ما او را شکيبا يافتيم، چه بنده خوبي که بسيار بازگشتکننده (به سوي خدا) بود!
ترجمه آیت الله انصاری
و [به او گفتيم: چون سوگند خورده اي که همسرت را براي اينکه تو را در امور معنوي ناراحت کرده بود، صد تازيانه بزني] با دستت بسته اي ترکه خشک برگير و همسرت را با آن بزن، و سوگندت را مشکن. بي ترديد ما او را شکيبا يافتيم. چه نيکو بنده اي! يقيناً بسيار رجوع کننده به سوي ما بود.
ترجمه دکتر فولادوند
[و به او گفتيم:] «يک بسته ترکه به دستت برگير و [همسرت را] با آن بزن و سوگند مشکن.» ما او را شکيبا يافتيم. چه نيکوبندهاى! به راستى او توبهکار بود.
تفسیر نمونه
#41