رَبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُنَادِي لِلْإِيمَانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا ۚ رَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّئَاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الْأَبْرَارِ(193)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
پروردگارا! ما صداي منادي (تو) را شنيديم که به ايمان دعوت ميکرد که: (به پروردگار خود، ايمان
بياوريد!) و ما ايمان آورديم، پروردگارا! گناهان ما را ببخش! و بديهاي ما را بپوشان! و ما را
با نيکان (و در مسير آنها) بميران!
ترجمه آیت الله انصاری
پروردگارا! بي ترديد ما [صداي] ندا دهنده اي را شنيديم [که مردم را] به ايمان فرا مي خواند که به پروردگارتان ايمان آوريد. پس ما ايمان آورديم. پروردگارا! گناهان ما را بيامرز، و بدي هايمان را از ما محو کن، و ما را در زمره نيکوکاران بميران.
ترجمه دکتر فولادوند
پروردگارا، ما شنيديم که دعوتگرى به ايمان فرا مىخواند که: «به پروردگار خود ايمان آوريد»، پس ايمان آورديم. پروردگارا، گناهان ما را بيامرز، و بديهاى ما را بزداى و ما را در زمره نيکان بميران.
تفسیر نمونه
#190