قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ كَانَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَكَفَرْتُمْ بِهِ وَشَهِدَ شَاهِدٌ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَلَىٰ مِثْلِهِ فَآمَنَ وَاسْتَكْبَرْتُمْ ۖ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ(10)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
کافران درباره مومنان چنين گفتند: (اگر (اسلام) چيز خوبي بود، هرگز آنها (در پذيرش آن) بر ما
پيشي نميگرفتند!) و چون خودشان بوسيله آن هدايت نشدند ميگويند: (اين يک دروغ قديمي است!)
ترجمه آیت الله انصاری
بگو: به من خبر دهيد که اگر اين قرآن از ناحيه خدا باشد و شما به آن کفر ورزيده باشيد و شاهدي هم از بني اسرائيل به نظير آن [که تورات واقعي و تصديق کننده قرآن است] شهادت داده باشد [که همان طوري که تورات وحي خداست، قرآن هم وحي خداست و] پس [از شهادتش به قرآن] ايمان آورده باشد و شما از ايمان به آن تکبّر ورزيده باشيد [آيا گمراه نبوده ايد؟] بي ترديد خدا گروه ستمکار را هدايت نمي کند.
ترجمه دکتر فولادوند
بگو: «به من خبر دهيد، اگر اين [قرآن] از نزد خدا باشد و شما بدان کافر شده باشيد و شاهدى از فرزندان اسرائيل به مشابهت آن [با تورات] گواهى داده و ايمان آورده باشد، و شما تکبّر نموده باشيد [آيا باز هم شما ستمکار نيستيد؟] البته خدا قوم ستمگر را هدايت نمىکند.»
تفسیر نمونه
#7