فَلَمَّا رَأَوْهُ عَارِضًا مُسْتَقْبِلَ أَوْدِيَتِهِمْ قَالُوا هَٰذَا عَارِضٌ مُمْطِرُنَا ۚ بَلْ هُوَ مَا اسْتَعْجَلْتُمْ بِهِ ۖ رِيحٌ فِيهَا عَذَابٌ أَلِيمٌ(24)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
هنگامي که آن (عذاب الهي) را بصورت ابر گستردهاي ديدند که بسوي درهها و آبگيرهاي آنان در حرکت
است (خوشحال شدند) گفتند: (اين ابري است که بر ما ميبارد!) (ولي به آنها گفته شد:) اين همان چيزي
است که براي آمدنش شتاب ميکرديد، تندبادي است (وحشتناک) که عذاب دردناکي در آن است!
ترجمه آیت الله انصاری
پس هنگامي که عذاب را [در پهنه فضا] به صورت ابري گسترده ديدند که به سوي درّه ها و آبگيرهايشان روي آورده، گفتند: اين ابري باران زا براي ماست. [هود گفت: نه] بلکه اين همان چيزي است که آن را به شتاب خواستيد، بادي است که در آن عذابي دردناک است؛
ترجمه دکتر فولادوند
پس چون آن [عذاب] را [به صورت] ابرى روىآورنده به سوى واديهاى خود ديدند، گفتند: «اين ابرى است که بارشدهنده ماست.» [هود گفت: «نه،] بلکه همان چيزى است که به شتاب خواستارش بوديد: بادى است که در آن عذابى پر درد [نهفته] است.
تفسیر نمونه
#21