وَأَنَّهُ لَمَّا قَامَ عَبْدُ اللَّهِ يَدْعُوهُ كَادُوا يَكُونُونَ عَلَيْهِ لِبَدًا(19)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
و اينکه هنگامي که بنده خدا [= محمد (ص)] به عبادت برميخاست و او را ميخواند، گروهي پيرامون
او بشدت ازدحام ميکردند!)
ترجمه آیت الله انصاری
و اينکه هنگامي که بنده خدا [محمّد] برمي خاست تا خدا را عبادت کند [از جنيان به اندازه اي به سويش هجوم مي بردند که] نزديک بود جمعيت انبوه و متراکمي بر سر او بريزد،
ترجمه دکتر فولادوند
و همين که «بنده خدا» برخاست تا او را بخواند، چيزى نمانده بود که بر سر وى فرو افتند.
تفسیر نمونه
#16