فَلَمَّا نَسُوا مَا ذُكِّرُوا بِهِ أَنْجَيْنَا الَّذِينَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوءِ وَأَخَذْنَا الَّذِينَ ظَلَمُوا بِعَذَابٍ بَئِيسٍ بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ(165)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
اما هنگامي که تذکراتي را که به آنها داده شده بود فراموش کردند، (لحظه عذاب فرا رسيد، و) نهيکنندگان
از بدي را رهايي بخشيديم، و کساني را که ستم کردند، بخاطر نافرمانيشان به عذاب شديدي گرفتار ساختيم.
ترجمه آیت الله انصاری
پس چون پندي را که به آنان داده شد، فراموش کردند [در لحظه نزول عذاب] پند دهندگاني که مردم را از بدي ها بازمي داشتند، نجات داديم و آنان را که ستم کردند به کيفر آنکه همواره نافرماني مي کردند، به عذابي سخت گرفتيم.
ترجمه دکتر فولادوند
پس هنگامى که آنچه را بدان تذکر داده شده بودند، از ياد بردند، کسانى را که از [کارِ] بد باز مىداشتند نجات داديم؛ و کسانى را که ستم کردند، به سزاى آنکه نافرمانى مىکردند، به عذابى شديد گرفتار کرديم.
تفسیر نمونه
#163