وَاذْكُرُوا إِذْ أَنْتُمْ قَلِيلٌ مُسْتَضْعَفُونَ فِي الْأَرْضِ تَخَافُونَ أَنْ يَتَخَطَّفَكُمُ النَّاسُ فَآوَاكُمْ وَأَيَّدَكُمْ بِنَصْرِهِ وَرَزَقَكُمْ مِنَ الطَّيِّبَاتِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ(26)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
و به خاطر بياوريد هنگامي را که شما در روي زمين، گروهي کوچک و اندک و زبون بوديد، آنچنان که
ميترسيديد مردم شما را بربايند! ولي او شما را پناه داد، و با ياري خود تقويت کرد، و از روزيهاي
پاکيزه بهرهمند ساخت، شايد شکر نعمتش را بجا آوريد!
ترجمه آیت الله انصاری
و ياد کنيد هنگامي را که شما در زمين گروهي اندک بوديد، و ناتوان و زبون شمرده مي شديد، و همواره مي ترسيديد که مردم [مشرک و کافر] شما را بربايند [تا شکنجه و آزار دهند ونابود کنند] پس خدا شما را [در شهر مدينه] جاي داد و با ياريش نيرومندتان ساخت، و از [نعمت هاي] پاکيزه اش به شما روزي بخشيد تا سپاس گزاري کنيد.
ترجمه دکتر فولادوند
و به ياد آوريد هنگامى را که شما در زمين، گروهى اندک و مستضعف بوديد. مى ترسيديد مردم شما را بربايند، پس [خدا] به شما پناه داد و شما را به يارى خود نيرومند گردانيد و از چيزهاى پاک به شما روزى داد، باشد که سپاسگزارى کنيد.
تفسیر نمونه
#24