أَفَمَنْ أَسَّسَ بُنْيَانَهُ عَلَىٰ تَقْوَىٰ مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَانٍ خَيْرٌ أَمْ مَنْ أَسَّسَ بُنْيَانَهُ عَلَىٰ شَفَا جُرُفٍ هَارٍ فَانْهَارَ بِهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ ۗ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ(109)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
آيا کسي که شالوده آن را بر تقواي الهي و خشنودي او بنا کرده بهتر است،يا کسي که اساس آن را
بر کنار پرتگاه سستي بنا نموده که ناگهان در آتش دوزخ فروميريزد؟ و خداوند گروه ستمگران را هدايت
نميکند!
ترجمه آیت الله انصاری
آيا کسي که بنياد [امورش] را بر پايه تقواي الهي و رضاي او نهاده بهتر است يا کسي که بنياد [امورش] را بر لب پرتگاهي سست و فروريختني نهاده؟! و آن بنا با بناکننده اش در جهنم سقوط مي کند؛ و خدا گروه ستمکاران را هدايت نمي کند.
ترجمه دکتر فولادوند
آيا کسى که بنياد [کار] خود را بر پايه تقوا و خشنودى خدا نهاده بهتر است يا کسى که بناى خود را بر لب پرتگاهى مُشرف به سقوط پىريزى کرده و با آن در آتش دوزخ فرو مىافتد؟ و خدا گروه بيدادگران را هدايت نمىکند.
تفسیر نمونه
#107