وَإِذَا مَا أُنْزِلَتْ سُورَةٌ نَظَرَ بَعْضُهُمْ إِلَىٰ بَعْضٍ هَلْ يَرَاكُمْ مِنْ أَحَدٍ ثُمَّ انْصَرَفُوا ۚ صَرَفَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَفْقَهُونَ(127)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
و هنگامي که سورهاي نازل ميشود، بعضي از آنها [= منافقان] به يکديگر نگاه ميکنند و ميگويند:
(آيا کسي شما را ميبيند؟ (اگر از حضور پيامبر بيرون رويم، کسي متوجه ما نميشود!)) سپس منصرف ميشوند
(و بيرون ميروند)، خداوند دلهايشان را (از حق) منصرف ساخته، چرا که آنها، گروهي هستند که نميفهمند
(و بيدانشند)!
ترجمه آیت الله انصاری
و هنگامي که سوره اي نازل شود برخي از منافقان به برخي ديگر، نگاهِ [مرموزانه] مي کنند [و به سبب نگراني از برملا شدن نفاقشان مي گويند:] آيا کسي شما را مي بيند؟ سپس [به صورت مخفيانه از محضر پيامبر خدا] بازمي گردند، خدا دل هايشان را [از حق] گردانيده است؛ زيرا آنان گروهي هستند که [حقايق را] نمي فهمند.
ترجمه دکتر فولادوند
و چون سورهاى نازل شود، بعضى از آنان به بعضى ديگر نگاه مىکنند [و مىگويند:] «آيا کسى شما را مىبيند؟» سپس [مخفيانه از حضور پيامبر] بازمىگردند. خدا دلهايشان را [از حق] برگرداند، زيرا آنان گروهى هستند که نمىفهمند.
تفسیر نمونه
#126