لَوْ كَانَ عَرَضًا قَرِيبًا وَسَفَرًا قَاصِدًا لَاتَّبَعُوكَ وَلَٰكِنْ بَعُدَتْ عَلَيْهِمُ الشُّقَّةُ ۚ وَسَيَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَوِ اسْتَطَعْنَا لَخَرَجْنَا مَعَكُمْ يُهْلِكُونَ أَنْفُسَهُمْ وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ(42)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
(اما گروهي از آنها، چنانند که) اگر غنايمي نزديک (و در دسترس)، و سفري آسان باشد، (به طمع
دنيا) از تو پيروي ميکنند، ولي (اکنون که براي ميدان تبوک،) راه بر آنها دور (و پر مشقت) است،
(سرباز ميزنند،) و بزودي به خدا سوگند ياد ميکنند که: (اگر توانايي داشتيم، همراه شما حرکت ميکرديم!)
(آنها با اين اعمال و اين دروغها، در واقع) خود را هلاک ميکنند، و خداوند ميداند آنها دروغگو
هستند!
ترجمه آیت الله انصاری
اگر [براي مسلمانان سست اراده و منافقانِ مسلمان نما] غنيمتي [بي رنج و مشقت] در دسترس بود و [راه] سفر [به سوي ميدان نبرد] کوتاه و آسان بود، مسلماً به دنبال تو مي آمدند، ولي پيمودن راه طولاني پر مشقت به نظرشان طاقت فرسا آمد، و به زودي به خدا سوگند مي خورند که اگر توانايي داشتيم يقيناً با شما بيرون مي آمديم [آنان] خود را [به دروغ و تزويرشان] هلاک مي کنند و خدا مي داند که بي ترديد آنان دروغگويند.
ترجمه دکتر فولادوند
اگر مالى در دسترس و سفرى [آسان و] کوتاه بود، قطعاً از پى تو مىآمدند، ولى آن راهِ پر مشقت بر آنان دور مىنمايد، و به زودى به خدا سوگند خواهند خورد که اگر مىتوانستيم حتماً با شما بيرون مىآمديم، [با سوگند دروغ]، خود را به هلاکت مىکشانند و خدا مىداند که آنان سخت دروغگويند.
تفسیر نمونه
#41