إِذْ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ غَرَّ هَٰؤُلَاءِ دِينُهُمْ ۗ وَمَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ(49)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
و هنگامي را که منافقان، و آنها که در دلهايشان بيماري است ميگفتند: (اين گروه (مسلمانان) را
دينشان مغرور ساخته است. ) (آنها نميدانستند که) هر کس بر خدا توکل کند، (پيروز ميگردد،) خداوند
قدرتمند و حکيم است!
ترجمه آیت الله انصاری
و [ياد کنيد] هنگامي را که منافقان و آنان که در دل هايشان بيماري [شک و ترديد نسبت به حقايق] است، مي گفتند: مؤمنان را دينشان [با اين جمعيت اندک و اسلحه ناچيز براي شرکت در ميدان نبرد] فريفت، و [آنان باور نمي کردند که] هر کس بر خدا توکل کند [بي ترديد پيروز مي شود]؛ زيرا خدا تواناي شکست ناپذير و حکيم است.
ترجمه دکتر فولادوند
آنگاه که منافقان و کسانى که در دلهايشان بيمارى بود مىگفتند: «اينان [=مؤمنان] را دينشان فريفته است.» و هر کس بر خدا توکل کند [بداند که] در حقيقت خدا شکستناپذير حکيم است.
تفسیر نمونه
#48