هُوَ الَّذِي يُسَيِّرُكُمْ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ ۖ حَتَّىٰ إِذَا كُنْتُمْ فِي الْفُلْكِ وَجَرَيْنَ بِهِمْ بِرِيحٍ طَيِّبَةٍ وَفَرِحُوا بِهَا جَاءَتْهَا رِيحٌ عَاصِفٌ وَجَاءَهُمُ الْمَوْجُ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ أُحِيطَ بِهِمْ ۙ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ لَئِنْ أَنْجَيْتَنَا مِنْ هَٰذِهِ لَنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِرِينَ(22)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
او کسي است که شما را در خشکي و دريا سير ميدهد، زماني که در کشتي قرارميگيريد، و بادهاي موافق
آنان را (بسوي مقصد) حرکت ميدهد و خوشحال ميشوند، ناگهان طوفان شديدي ميوزد، و امواج از هر سو
به سراغ آنها ميآيد، و گمان ميکنند هلاک خواهند شد، در آن هنگام، خدا را از روي اخلاص ميخوانند
که: (اگر ما را از اين گرفتاري نجات دهي، حتما از سپاسگزاران خواهيم بود!)
ترجمه آیت الله انصاری
او کسي است که شما را در خشکي و دريا گردش مي دهد، تا آن گاه که در کشتي ها باشيد و کشتي ها مسافرانش را با بادي ملايم و آرام حرکت دهند، و کشتي نشينان به آن باد ملايم و آرام شادمان شوند، ناگاه بادي تند و سخت بر آن کشتي وَزَد و از هر طرف موجي سهمگين بر آنان تازد، و يقين کنند که در محاصره [امواج خطرناک] افتاده اند [و راهي براي نجات ندارند]، [در آن هنگامه هلاکت بار] خدا را در حالي که ايمان و عبادت را از هر گونه شرکي براي او خالص مي کنند، مي خوانند که اگر ما را از اين [عرصه هلاکت بار] نجات دهي، مسلماً و قطعاً از سپاس گزاران خواهيم شد.
ترجمه دکتر فولادوند
او کسى است که شما را در خشکى و دريا مىگرداند، تا وقتى که در کشتيها باشيد و آنها با بادى خوش، آنان را بِبَرَند و ايشان بدان شاد شوند [بناگاه] بادى سخت بر آنها وزد و موج از هر طرف بر ايشان تازد و يقين کنند که در محاصره افتادهاند، در آن حال خدا را پاکدلانه مىخوانند که: «اگر ما را از اين [ورطه] بِرَهانى، قطعاً از سپاسگزاران خواهيم شد.»
تفسیر نمونه
#21