وَجَاءَهُ قَوْمُهُ يُهْرَعُونَ إِلَيْهِ وَمِنْ قَبْلُ كَانُوا يَعْمَلُونَ السَّيِّئَاتِ ۚ قَالَ يَا قَوْمِ هَٰؤُلَاءِ بَنَاتِي هُنَّ أَطْهَرُ لَكُمْ ۖ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَلَا تُخْزُونِ فِي ضَيْفِي ۖ أَلَيْسَ مِنْكُمْ رَجُلٌ رَشِيدٌ(78)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
قوم او (بقصد مزاحمت ميهمانان) بسرعت به سراغ او آمدند -و قبلا کارهاي بد انجام ميدادند- گفت:
(اي قوم من! اينها دختران منند، براي شما پاکيزهترند! (با آنها ازدواج کنيد، و از زشتکاري چشم
بپوشيد!) از خدا بترسيد، و مرا در مورد ميهمانانم رسوا نسازيد! آيا در ميان شما يک مرد فهميده
و آگاه وجود ندارد؟!)
ترجمه آیت الله انصاری
و قومش شتابان به سويش آمدند [تا به خيال خود به مهمانانش دست درازي کنند، آن قومي] که پيش از آن کارهاي زشت و ناپسند مرتکب مي شدند، گفت: اي قوم من! اينان دختران من هستند، اينان [از نظر ازدواج] براي شما پاکيزه ترند، از خدا پروا کنيد و مرا در ميان مهمانانم رسوا نکنيد؛ آيا از ميان شما مردي راه يافته نيست؟
ترجمه دکتر فولادوند
و قوم او شتابان به سويش آمدند، و پيش از آن کارهاى زشت مىکردند. [لوط] گفت: «اى قوم من، اينان دختران منند. آنان براى شما پاکيزهترند. پس از خدا بترسيد و مرا در کار مهمانانم رسوا مکنيد. آيا در ميان شما آدمى عقلرس پيدا نمىشود؟»
تفسیر نمونه
#77