قَالَ لَنْ أُرْسِلَهُ مَعَكُمْ حَتَّىٰ تُؤْتُونِ مَوْثِقًا مِنَ اللَّهِ لَتَأْتُنَّنِي بِهِ إِلَّا أَنْ يُحَاطَ بِكُمْ ۖ فَلَمَّا آتَوْهُ مَوْثِقَهُمْ قَالَ اللَّهُ عَلَىٰ مَا نَقُولُ وَكِيلٌ(66)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
گفت: (من هرگز او را با شما نخواهم فرستاد، تا پيمان موکد الهي بدهيد که او را حتما نزد من
خواهيد آورد! مگر اينکه (بر اثر مرگ يا علت ديگر،) قدرت از شما سلب گردد. و هنگامي که آنها پيمان
استوار خود را در اختيار او گذاردند، گفت: (خداوند، نسبت به آنچه ميگوييم، ناظر و نگهبان است!)
ترجمه آیت الله انصاری
گفت: برادرتان را همراه شما [به مصر] نمي فرستم تا اينکه پيمان محکمي از خدا به من بسپاريد که او را حتماً به من بازگردانيد، مگر اينکه [به سبب بسته شدن همه راه ها به روي شما] نتوانيد. پس هنگامي که پيمان استوارشان را به پدر سپردند، گفت: خدا بر آنچه مي گوييم، وکيل است.
ترجمه دکتر فولادوند
گفت: «هرگز او را با شما نخواهم فرستاد تا با من با نام خدا پيمان استوارى ببنديد که حتماً او را نزد من باز آوريد، مگر آنکه گرفتار [حادثهاى] شويد.» پس چون پيمان خود را با او استوار کردند [يعقوب] گفت: «خدا بر آنچه مىگوييم وکيل است.»
تفسیر نمونه
#63