فَلَمَّا دَخَلُوا عَلَيْهِ قَالُوا يَا أَيُّهَا الْعَزِيزُ مَسَّنَا وَأَهْلَنَا الضُّرُّ وَجِئْنَا بِبِضَاعَةٍ مُزْجَاةٍ فَأَوْفِ لَنَا الْكَيْلَ وَتَصَدَّقْ عَلَيْنَا ۖ إِنَّ اللَّهَ يَجْزِي الْمُتَصَدِّقِينَ(88)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
هنگامي که آنها بر او [= يوسف] وارد شدند، گفتند: (اي عزيز! ما و خاندان ما را ناراحتي فرا
گرفته، و متاع کمي (براي خريد مواد غذايي) با خود آوردهايم، پيمانه را براي ما کامل کن، و بر
ما تصدق و بخشش نما، که خداوند بخشندگان را پاداش ميدهد!)
ترجمه آیت الله انصاری
پس هنگامي که بر يوسف وارد شدند، گفتند: عزيزا! از سختي [قحطي و خشکسالي] به ما و خانواده ما گزند و آسيب رسيده و [براي دريافت آذوقه] مال ناچيزي آورده ايم، پس پيمانه ما را کامل بده و بر ما صدقه بخش؛ زيرا خدا صدقه دهندگان را پاداش مي دهد.
ترجمه دکتر فولادوند
پس چون [برادران] بر او وارد شدند، گفتند: «اى عزيز، به ما و خانواده ما آسيب رسيده است و سرمايهاى ناچيز آوردهايم. بنابراين پيمانه ما را تمام بده و بر ما تصدق کن که خدا صدقهدهندگان را پاداش مىدهد.»
تفسیر نمونه
#87