وَقُلِ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكُمْ ۖ فَمَنْ شَاءَ فَلْيُؤْمِنْ وَمَنْ شَاءَ فَلْيَكْفُرْ ۚ إِنَّا أَعْتَدْنَا لِلظَّالِمِينَ نَارًا أَحَاطَ بِهِمْ سُرَادِقُهَا ۚ وَإِنْ يَسْتَغِيثُوا يُغَاثُوا بِمَاءٍ كَالْمُهْلِ يَشْوِي الْوُجُوهَ ۚ بِئْسَ الشَّرَابُ وَسَاءَتْ مُرْتَفَقًا(29)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
بگو: (اين حق است از سوي پروردگارتان! هر کس ميخواهد ايمان بياورد (و اين حقيقت را پذيرا شود)،
و هر کس ميخواهد کافر گردد!) ما براي ستمگران آتشي آماده کرديم که سراپردهاش آنان را از هر سو
احاطه کرده است! و اگر تقاضاي آب کنند، آبي براي آنان مياورند که همچون فلز گداخته صورتها را
بريان ميکند! چه بد نوشيدني، و چه بد محل اجتماعي است!
ترجمه آیت الله انصاری
و بگو: [سخن] حق [که قرآن است] فقط از سوي پروردگار شماست؛ پس هر که خواست ايمان بياورد، و هر که خواست کافر شود، به يقين ما براي ستمکاران آتشي آماده کرده ايم که سراپرده هايش بر آنان احاطه دارد، و اگر [از شدت تشنگي] استغاثه کنند با آبي چون مس گداخته که چهره ها را بريان مي کند [به استغاثه آنان] جواب گويند، بد آشاميدني و بد جايگاهي است.
ترجمه دکتر فولادوند
و بگو: «حق از پروردگارتان [رسيده] است. پس هر که بخواهد بگرود و هر که بخواهد انکار کند، که ما براى ستمگران آتشى آماده کردهايم که سراپردههايش آنان را در بر مىگيرد، و اگر فريادرسى جويند، به آبى چون مس گداخته که چهرهها را بريان مىکند يارى مىشوند. وه! چه بد شرابى و چه زشت جايگاهى است.»
تفسیر نمونه
#28