فَخَرَجَ عَلَىٰ قَوْمِهِ مِنَ الْمِحْرَابِ فَأَوْحَىٰ إِلَيْهِمْ أَنْ سَبِّحُوا بُكْرَةً وَعَشِيًّا(11)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
او از محراب عبادتش به سوي مردم بيرون آمد، و با اشاره به آنها گفت: ((بشکرانه اين موهبت،)
صبح و شام خدا را تسبيح گوييد!)
ترجمه آیت الله انصاری
پس [به دنبال ناتواني از سخن گفتن] از عبادتگاهش بر قومش درآمد و به آنان اشاره کرد که صبح و شام خدا را تسبيح گوييد.
ترجمه دکتر فولادوند
پس، از محراب بر قوم خويش درآمد و ايشان را آگاه گردانيد که روز و شب به نيايش بپردازيد.
تفسیر نمونه
#7