مَا كَانَ لِلَّهِ أَنْ يَتَّخِذَ مِنْ وَلَدٍ ۖ سُبْحَانَهُ ۚ إِذَا قَضَىٰ أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ(35)
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی
هرگز براي خدا شايسته نبود که فرزندي اختيار کند! منزه است او! هرگاه چيزي را فرمان دهد، ميگويد:
(موجود باش!) همان دم موجود ميشود!
ترجمه آیت الله انصاری
خدا را نسزد که هيچ فرزندي [براي خود] برگيرد؛ او منزّه است؛ چون پديد آمدن چيزي را اراده کند، فقط به آن مي گويد: باش، پس بي درنگ موجود مي شود.
ترجمه دکتر فولادوند
خدا را نسزد که فرزندى برگيرد. منزّه است او؛ چون کارى را اراده کند، همين قدر به آن مىگويد: «موجود شو»، پس بىدرنگ موجود مىشود.
تفسیر نمونه
#34